Informacje ogólne

    D-STAR, czyli Digital Smart Technology for Amateur Radio jest to standard komunikacji cyfrowej dla radioamatorów opublikowany w 2001 r. po trzech latach badań prowadzonych przez  JARL (Japan Amateur Radio League). Badania finansowane były przez rząd japoński.. Jako pierwszy w badaniach i testach brała udział japońska firma ICOM, ona też pierwsza wypuściła na rynek radiotelefony z D-STAR.

    D-STAR jest protokołem otwartym, udostępnionym przez JARL do różnych implementacji.

    W D-STAR rozróżniamy dwa sposoby komunikacji:

• DV - Digital Voice
• DD - Digital Data

Szersze informacje techniczne znajdziesz TUTAJ.

    Od 2001 r. system jest cały czas rozwijany, a największą popularność zdobył oczywiście w Japonii, oraz Ameryce Północnej (Kanada i USA). W USA i Kanadzie funkcjonują już dziesiątki amatorskich przemienników, gdzie znajdziemy też sporo grup zainteresowanych działaniem i rozwijaniem łączności cyfrowej. Producenci przez wiele lat od rozpoczęcia produkcji zaopatrywali w sprzęt praktycznie tylko i wyłącznie wspomniane kraje, a w Europie sprzęt jest dostępny u dystrybutorów od niedawna. Sytuację komplikuje nieco fakt, że w tym momencie (koniec 2006 r.) sprzęt produkuje tylko ICOM, a inne firmy oczekują chyba na jednolity standard cyfrowego przekazu fonii w kanałach radiowych. Chyba jednak powoli zacznie przybywać dostawców, ponieważ pojawiły się pierwsze sygnały, iż Kenwood zacznie produkcję radiotelefonów z D-STAR, co zapewne spowoduje spadek cen, większą dostępność, a co za tym idzie popularność.

Struktura i działanie

    Zasada działania całego systemu jest podobna do łączności FM. Zakodowany cyfrowo dźwięk może być przekazywany przez przemienniki, lub też może odbyć się konwencjonalna łączność w kanale simpleksowym. Dodatkowymi atutami podczas stosowania łączności w systemie D-STAR, jest to że wraz sygnałem głosu możemy przesyłać dane (np. z GPS i wykorzystanie w systemie współpracującym z APRS), oraz to że kanał zajmuje naprawdę bardzo mało miejsca (zaledwie 6kHz). Dodatkowym atutem jest łatwość połączenia całego systemu z wykorzystaniem Ethernetu.

Rys.1 Schemat sieci D-STAR

    Jak widzimy na rysunku powyżej cały system składa się z podobnych elementów jak w sieci FM. Jedyna różnica to tzw. stacje Backbone, które możemy porównać do łączy między przemiennikami. Oczywiście przedstawiony schemat pokazuje nam idealny układ, w którym D-STAR stanowi rozwiniętą na dużym obszarze sieć. Z takim układem nie mamy do czynienia nawet w klasycznej sieci przemienników amatorskich FM w SP, więc raczej takiego przypadku również nie będziemy mieli w przypadku D-STAR. W naszym przypadku do rozważenia zostaje jeden przemiennik wraz z jego użytkownikami. Oczywiście tutaj jako przykład mamy przemiennik pracujący w paśmie 23 cm (1200 MHz), ale producenci przygotowali pełną gamę urządzeń na 145 MHz, 430, oraz łącza Backbone'owe na 10 GHz.  W razie potrzeby łącza mikrofalowe, możemy zastąpić siecią IP (np. jeśli zasięg takiego łącza będzie zbyt mały).

Rys.2 Schemat sieci D-STAR z łączami Backbone, oraz IP

    Cały system bez zmian w swojej strukturze, może służyć do przesyłu dźwięku i danych. W pasmach 145, oraz 430 MHz maksymalna prędkość wynosi 1200 baudów. W paśmie 1200MHz prędkość ta wzrasta znacząco i wynosi 128kb/s. Przy linkach backbone'owych transfer między stacjami wynosi 10Mb/s w pełnym dupleksie.

    Podobnie jak przy łącznościach FM, D-STAR umożliwia realizowanie połączeń z wykorzystaniem protokołu VOIP (czyli Echolink, IRLP, eQSO itp).